|
در فضيلت بقيع حديثهاى متعدّدى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل گرديده است. از جمله در حديثى چنين فرمود: «يحشر من البقيع سبعون ألفاً على صورة القمر ليلة البدر» «1»
از بقيع هفتاد هزار نفر محشور خواهند شد كه صورت آنان مانند ماه چهارده شبه خواهد درخشيد.
و در حديث ديگر چنين فرمود: «يحشر من هذه المقبرة سبعون ألفاً يدخلون الجنّة بغيرحساب وكأنّ وجوههم القمرليلية البدر»؛
«از بقيع هفتاد هزار نفر كه صورتشان مانند ماه چهارده شبه است محشور خواهند شد و بدون حساب وارد بهشت خواهند گرديد.»
درباره حضور شبانه رسول خدا صلى الله عليه و آله در بقيع و دعا و طلب مغفرت آن حضرت نسبت به اهل بقيع كه گاهى روز و گاهى شب هنگام انجام مىگرفت در حديث و تاريخ مطالب فراوان نقل شده است.
در حديثى چنين آمده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در بقيع حضور مىيافت و اهل قبور را بدين گونه مورد خطاب قرار مىداد. «السَّلامُ عَلَيكُم يا أَهلَ الْقُبُور يَغفِرُ اللَّهُ لَكُم وأنتم لَنا سلف ونحن بالأثر»؛ «3»
«درود بر شما خدا ما و شما را بيامرزد. شما پيش آهنگان ما بوديد و ما هم در پى شما خواهيم آمد.»
در حديث ديگر آمده است كه مىفرمود: «السلام عليكم قومٌ مؤجلون أتانا وأتاكم ما توعدون. اللّهم اغفر لأهل البقيع الغرقد»؛ «4»
«درود بر شما اى كسانى كه اجل شما و آنچه
تاريخ حرم ائمه بقيع(ع)، ص: 60
به ما و شما وعده دادهاند فرا رسيد. خدايا اهل بقيع غرقد را بيامرز.»
«إنّي امِرتُ أن أدعو لهم».
از عايشه نقل شده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله شب هنگام و آنگاه كه همه چشمها به خواب مىرفت به آرامى رختخواب را ترك نموده و از منزل خارج مىشد. خود من و گاهى «بريره» خدمتكارم بهدستور من او را تعقيب مىكرديم و مىديديم كه به بقيع مىآمد و در آنجا توقّف طولانى مىنمود و مكرّر دستها را به سوى آسمان برمىداشت و به دعا و استغفار بر اهل بقيع مشغول مىگرديد. يكبار پس از مراجعت رسول خدا صلى الله عليه و آله از علّت اين عمل استفسار نمودم؛ در پاسخ من فرمود: «إنّي أُمرت أن أدعو لهم»؛ «من از طرف خدا مأموريت دارم كه بر اهل بقيع استغفار كنم.» عايشه مىگويد: عرض كردم اگر من به بقيع رفتم چه بگويم وبر آنان چگونه درود بفرستم. فرمود بگو: «السلام على أهل الديار من المؤمنين والمسلمين ويرحمهم اللَّه المستقدمين منّا والمستأخرين وإنّا إن شاء اللَّه للاحقون». «1»
|
|